Canlı organizmaların temelini nasıl hücreler meydana getiriyor ise, hücrelerin temelini de proteinler meydana getirir. Protein molekülleri, hücreyi inşa eden birer tuğla gibidir. Aminoasitler ise bu proteinleri oluşturan temel taşlardır. Kısacası, aminoasitler uzun zincirler oluşturarak proteinleri, proteinler de kompleks bir şekilde organize olarak hücreyi meydana getirir. Proteinsiz ya da bir başka deyişle yeterli aminoasit desteği olmaksızın bir hücre ya da doku oluşumu ve yenilenmesi mümkün değildir.
Douglas Laboratories Aminogram, amino asit dengesi vücudunuzun günlük ihtiyacını karşılamak üzere düzenlenmiş, esansiyel ve esansiyel olmayan amino asit kombinasyonu içeren bir formülasyondur.
Aminoasitler
Aralarında kimyasal bağlar ile bağlanarak proteinleri oluştururlar.
Vücuttaki yapısal (kemik, destek doku, kas, cilt vs.) ve fonksiyonel (hormonlar, enzimler, kan elemanları) proteinlerin oluşmasını sağlarlar.
İnsan vücudunda aminoasitlerin yapısına katıldığı 50.000 değişik protein ve 20.000 değişik enzimin bulunduğu düşünülmektedir.
Hücrelerin kromozomlarında yer alarak genetik bilgiyi taşırlar.
Merkezi sinir sisteminde aminoasitler, nörotransmitterler (bilgi taşıyıcı özel yapılar) gibi davranırlarken, nörotransmitterlerin yapımında da yer alırlar.
Aminoasitlerin vücuttaki eksikliğinin nedenleri
Yetersiz ve dengesiz beslenme
Vitamin ve mineral eksikliği
Doğal olmayan, işlenmiş ve hormonlu besinler
İlaç, sigara ve alkol kullanımı
Aminoasitlerin yapısal özellikleri
29 değişik aminoasit vardır.
10 esansiyel aminoasitin dışarıdan alınması zorunludur, vücutta sentezlenmesi mümkün değildir.
Karaciğerimiz esansiyel olmayan aminoasitleri üretebilmektedir.
Aminoasitler vücutta birbirleri ile orantılı olarak bulunmalıdırlar. Bir aminoasidin yetersiz alınması diğer aminoasitlerin etkilerini orantısal olarak azaltır.
Birçok aminoasidin iki formu bulunur. Bu formlar L- ve D- olarak gösterilirler. Doğal aminoasitler L- formunda bulunur (L-Lysine, L-Hystidine gibi).
Referanslar:
1. Beller I et al. Neuroreport 1998;9:3103-7
2. de Beaux AC et al. Nutrition 1998;14:261-5
3. Heird WC. Curr Opin Clin Nutr Metab Care 1998:1:73-8
4. Karabatas LM et al. Proc Soc Exp Biol Med 2000;224:159-65
5. Marchesini G et al. J Gastroenterol 2000;35:7-12
6. Novaes MR et al. Arch Latinoam Nutr 1999;49:301-8
7. Parise G et al. Curr Opin Clin Nutr Metab Care 2000;3:489-495
8. van Acker BA et al. Ned Tijdschr Geneeskd 1999;143:1904-8
9. Young VR et al. Curr Opin Clin Nutr Metab Care 1999;2:39-45
10. Young VR et al J Nutr 2000;130:1841S-9S
